Logo leusdennu.nl


Monique tussen de honden- en kattensnoepjes in de dierenvoedselbank die een keer per maand de deuren opent. (Foto: Charella Hulsbosch)
Monique tussen de honden- en kattensnoepjes in de dierenvoedselbank die een keer per maand de deuren opent. (Foto: Charella Hulsbosch) (Foto: )

Brokjes voor dieren dankzij Monique

Voer, snoepjes, riemen en voerbakken: alles is netjes gesorteerd in bakken bij de Dierenvoedselbank Amersfoort. Monique IJsendorn-van Vuuren staat aan het roer van het initiatief: "Ik hielp altijd al mensen om me heen, tot ik dacht: daar kan ik veel meer mee doen."

Charella Hulsbosch

Amersfoort/Leusden - Een aantal jaar geleden probeerde Monique zoveel mogelijk mensen in haar omgeving te helpen. "Op een gegeven moment kwamen afgedankte dieren zelfs bij mij terecht. Ik vond letterlijk een keer een konijn in een doosje voor de deur." Ze besloot meer mensen te willen helpen en inmiddels is de Dierenvoedselbank Amersfoort een stichting, met een afhaallocatie in een kantoortje in een flatgebouw aan de Liendertseweg.

Via de Voedselbank

Het werkt zo: mensen die niet zoveel te besteden hebben, worden via de Voedselbank doorgestuurd naar Monique, ook mensen uit Leusden en Woudenberg. Je geeft bij haar op hoeveel huisdieren je hebt en kunt vervolgens een keer per maand voor maximaal drie dieren voeding halen. En met wat geluk zelfs ook nog een lekkere kluif of een speeltje.
De verhalen van de mensen die maandelijks naar de Dierenvoedselbank komen, zijn verschillend. Zo komt er elke maand weer een man uit Achterveld op zijn scootmobiel hondenvoer halen. Hij blijft graag even zitten voor een kopje koffie en een praatje met de vrijwilligers. Ook mensen waarvan je het misschien niet zo snel zou verwachten, hebben Moniques hulp nodig.
"Er komen hier ook mensen die een goede baan hadden, een koophuis en regelmatig op vakantie gingen. Als je dan uit elkaar gaat of je raakt je baan kwijt, dan val je echt in een zwart gat", legt de initiatiefneemster uit. "Wat ik wil zeggen is: het kan zo omslaan. En daar staat niet iedereen bij stil." Vaak zijn de dieren er al voor de problemen beginnen. Monique blijft realistisch: "We hebben ook iemand die tien katten heeft en dan vertellen ze dat er een elfde bijkomt. Waarom? 'Het is zielig als hij naar het asiel moet'. In sommige gevallen is het gewoon niet verstandig." Maar ze snapt diereneigenaren ook. "Ik zou zelf ook iets minder eten als mijn dieren maar thuis konden blijven wonen."
Ondertussen is Monique dagelijks bezig met mailtjes en donaties, want zonder donaties geen Dierenvoedselbank. Een van de vrouwen die vanmiddag de dierenvoedselbank bezoekt, reikt haar een zakje hondenvoer aan. "Mijn hond at het niet, misschien kun je er iemand anders blij mee maken", zegt ze. Zo werkt het dus ook wel weer. Het enige dat Monique jammer vindt, zijn de eisen die baasjes soms hebben. "Mijn hond mag alleen maar dit of moet alleen maar dat. Mensen verwachten veel van je. We proberen via donaties wel speciaalvoer te krijgen voor dieren die het écht nodig hebben, als we dat kunnen regelen zijn de baasjes altijd blij."


Dit artikel is een productie van indebuurt.nl/amersfoort. Ga naar de site voor meer verhalen.

Meer berichten