Logo leusdennu.nl


De 92 jarige Anky de Ruiter bracht haar schooltijd in de jaren 1935 - 1945 door in Gouda. (Foto: Hetty Heijne)
De 92 jarige Anky de Ruiter bracht haar schooltijd in de jaren 1935 - 1945 door in Gouda. (Foto: Hetty Heijne) (Foto: Hetty Heijne)

Dromen van baan als stewardess

Anky de Ruiter is geboren in 1925 en inmiddels 92 jaar oud. Sinds 2008 woont zij in Leusden, maar tijdens haar schooltijd woonde Anky in Gouda. Op jonge leeftijd wist ze al dat ze later stewardess wou worden.

Leusden - "Als vijfjarige ging ik naar de Kleuterschool aan de Patersteeg", vertelt Anky. "Na de kleuterschool ging ik naar de Karnemelksloot-school. Ik liep hier altijd samen met mijn drie jaar oudere zusje Bep naar toe. Op zaterdag was je niet vrij, je moest gewoon naar school en jongens en meisje zaten gewoon bij elkaar.

Je had een vaste plek in de klas en alle lessen werden in hetzelfde lokaal gegeven. De gehele week zat je aan een lessenaar met twee banken en in de lessenaar zat een inktpotje. Leren schrijven deed je met een kroontjespen, die moest je altijd netjes vasthouden. Je leerde schrijven tussen de lijntjes van het schrijfschrift waarbij we altijd begonnen met de letter i, aan die i die kwam een bochtje en dan recht naar boven dat werd de letter u en zo werd het hele alfabet behandeld.

Ik weet nog goed dat er voor mij in de klas een meisje zat met lang haar. Zij had twee vlechten met een scheiding in het midden, daar liepen de luizen de paradepas en sprongen alle kanten op. Ik zat zo naar die luizen te kijken dat ik helemaal was afgeleid. De juf natuurlijk boos dat ik niet oplette. Ook was er een jongen op school die mijn tasje afpakte en deze samen met mijn mutsje in de Karnemelksloot gooide. Ik was laaiend! Mijn moeder is nog langs geweest bij zijn ouders van de jongen - hij is later piloot geworden.

In 1935 verhuisden we naar de ander kant van Gouda en kwamen we in een molen terecht: de Mallemolen aan de Eerste Moordrechtse Tiendeweg. We noemden de molen 'De Zoete Inval' want iedereen kon er binnenlopen. Door de locatie van de molen had ik ook veel vriendinnen. We gingen vaak met de schouw het water op en gingen dan (kikker)visjes vangen. Vanuit de molen liep ik naar de Westerschool waar ik na de verhuizing naar de molen op zat. Mijn zus was inmiddels naar de hogere school gegaan dus moest ik er alleen naar toe lopen. Later heeft mijn vader van verschillende fietsen één mooie fiets gemaakt en kon ik naar school fietsen, trots dat ik was met mijn 'nieuwe' fiets! In de oorlogsjaren kwam van school niet veel meer. In de molen gebeurde echter van alles; het werd onder andere een onderduikadres voor iedereen die dit nodig had. Onderduikers bleven tot er een ander adres voor hen was gevonden. Jammer genoeg is mijn droom om stewardess te worden door de oorlog nooit meer uitgekomen.''

Ook vertellen over uw schooltijd? Mail naar redactie.lnu@persgroep.nl

Reageer als eerste
Meer berichten